PROZERPINA

W rei. rzymskiej córka Cere- ry, wcześnie utożsamiona z grecką Persefoną ( Kora). Początkowo była boginią pól i czuwała nad kiełkowaniem ziarna. Później (pod wpływem Persefony) stała się boginią podziemia. Decydujące znaczenie w tej ewolucji miała wyrocznia „Ksiąg sybillińskich” w 249 r. p.n.e. Od tej pory P. czczono wspólnie z bogiem Dis Pater i traktowano ich jako bóstwa podziemne.
PRYDERI – w mit. walijskiej syn – Pwylla i Rhiannon. Zaraz po narodzeniu został uprowadzony i dopiero po kilku latach odnaleziony w lesie. Był właścicielem nadzwyczajnych świfi, które podstępnie zdobył od niego Math. P. wyruszył w pościg za Mathem i zginął w pojedynku z nim.
PTAH (eg. Pth – „Otwierający”) – naczelne panenteistyczne bóstwo egipskie czczone głównie w Memfis. Wg traktatu zwanego Stelą Szabaki, P. jest personifikacją wszechbytu: wszyscy bogowie i wszystkie rzeczy są jego emanacjami lub częściami ciała (organami). Stworzenie świata i rządzenie światem dokonuje się następująco: w sercu P., identyfikowanym z – Atumem, tworzą się pomysły i duchowy model wszystkiego, co będzie. Następnie z serca wychodzi rozkaz utożsamiany z Horusem, który wypowiada język (- Thot). P. występuje w wielu postaciach, z których najważniejsze są Taczenem i Sokaris. Identyfikowano także P. z Chnumem i Ozyrysem. W Memfis małżonką jego jest Sachmet, a synem Nefertum. Przedstawiano go jako człowieka z ogoloną głową, odzianego w długą szatę z berłem w ręku. Jako bóstwo wszechtworzące – P. był patronem rzemieślników i intelektualistów. Grecy identyfikowali go z Hefajstosem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *